Terug naar overzicht

Ik ben 90% van de tijd dankbaar en trots op mijn zaak en iedereen die hierin en hierbij een rol speelt. Trots op de collega’s die staan als een huis en vechten als leeuwen om de boel goed te houden en nog beter te maken; trots op mijn klanten / uitvaartverzorgers die deze baan niet hebben gekozen om het grote geld binnen te harken; trots op mijn leveranciers die zich altijd maar weer realiseren dat extra aandacht en die stap extra voor ons zo belangrijk zijn; trots op mijn klanten / nabestaanden die zich als mens meer aan ons laten zien dan ze gewend zijn te doen in minder kwetsbare perioden…
10 % van de tijd ben ik aan het duelleren… Tijdens deze tijd ben ik stellig overtuigd van mijn gelijk. Wanneer ik weer in de prettige 90% weet te belanden blijkt dit toch anders te liggen. Het zijn duels met denkbeelden….

Ooit kreeg ik het waardevolle advies om “de dingen niet te zien hoe ze zouden moeten zijn, maar mij af te vragen waarom de dingen zijn hoe ze zijn”. Een ander die zich niet laat overtuigen kan ik gaan bestrijden; we graven ons in en vervallen in het herhalen van onze argumenten. Extra brandstof voor een beetje strijd kunnen de ego’s zijn. Tijdens dit proces zie ik de dingen heel duidelijk hoe ze zouden moeten zijn…
Ik kan er ook voor kiezen mij af te vragen waarom de dingen zijn hoe ze zijn. Misschien is de ander heel gemotiveerd; misschien voelt de ander zich niet gekend en begrepen, misschien zijn de overtuigingen anders dan de mijne, misschien speelt er iets waardoor reacties anders zijn dan anders. Vaak is het natuurlijk een mengeling van zaken.

Feit is dat een beetje strijd op basis van overtuigingen (“de dingen”) efficiënt en effectief lijkt maar dit zeker niet is. Feit is ook dat je “de dingen afvragen” veel moeilijker is en veel trager lijkt. Gewoon doen hoe ik het zie en wil voelt trouwens ook lekker comfortabel….
Wanneer je echter op lange termijn iets goeds wil moet je wel een omgeving creëren die hetzelfde wil. Ik ben er heilig van overtuigd dat “de dingen” in het bereiken hiervan een zeer belangrijke rol spelen.
En wat is nou de regel? De regel is dat ik de 90% moet koesteren; de 10% moet ik accepteren omdat ik ook maar een mens ben. Indien de 10% de neiging heeft meer te worden moet ik deze bevechten….

Wat is uw 10%?
Ferdinand van Leeuwen

Winterwereld

De winter heeft bij Uitvaartbloemist Rotterdam in de etalage zijn intrede gedaan. Wederom is deze van de hand van

Seisoens overgang

  Seizoens overgang. Langzaam laten we de zomerbloemen achter ons en gaan we van de frisse kleuren naar mooie warme tinten. Bessen,